Yangın yerinde toz duman içinde kalmış gibiydi,
Gözleri yanıyordu, şuursuzca dolaştı durdu evin içinde
Tüm eşyalar yerinden fırlayıp üstüne geliyordu sanki
Hasretlerin ekilip, acıların biçildiği çorak bir tarladayız. Rüzgarlar hoyratça kırıyor yapraklarımızı. Ve sürükleniyoruz bir bilinmeze. Oysa biz hayallerimizi ekip, içine yaşanmamışlıklarımızı serpmiştik. Umutlarımız vardı bizim yarınlara dair...
1 Ekim 2012 Pazartesi
Suskun Vedalar ( XVI )
Yangın yerinde toz duman içinde kalmış gibiydi,
Gözleri yanıyordu, şuursuzca dolaştı durdu evin içinde
Tüm eşyalar yerinden fırlayıp üstüne geliyordu sanki
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)