Hasretlerin ekilip, acıların biçildiği çorak bir tarladayız. Rüzgarlar hoyratça kırıyor yapraklarımızı.
Ve sürükleniyoruz bir bilinmeze. Oysa biz hayallerimizi ekip, içine yaşanmamışlıklarımızı serpmiştik. Umutlarımız vardı bizim yarınlara dair...
dilim gözlerime dargın ondandır suskunluğum yarım kalmış bir roman elimde ne okuyabiliyorum ne fırlatıp atabiliyorum örselenmiş dizeler dökülüyor dudaklarımdan elim kalemime küskün