Ey Yar..

Ya gelsen, ya da alsan yanına
Oturup sevgiden, sözden konuşsak
Sükuta erdirip kendi dilimiz
Kapatıp ağzımız, gözden konuşsak..

Maria'ya Mektuplar ( V )

Artık veda zamanı Maria
Belki bir haber gelir diye
Geçen onca zamanda
Öksüz çocuk misali
Büküp boynumu 
Uzak ufuklarda
Seni aradığımda
Yoktun...

Maria'ya Mektuplar ( IV )

İlk günümüzü düşünüyorum da
Yavru ceylan gibi ürkek ve masumdu bakışların
Kaynağından süzülen dağ suyu misali
Saf ve berraktın
Belki de yokluğunda bile
Seni vazgeçilmez yapan
O eşsiz temiz yüreğindi Maria..

Maria'ya Mektuplar ( III )

Biz mi değiştik
Bizdeki zamanlar mı eskidi
Herşey biraz daha yüzeysel
Aşklar, sevgiler, dostluklar
Saman alevi gibi parlayıp sönüyor
Evlilikler pamuk ipliğine bağlı sanki
Hangisine baksan, tuzsuz yemek misali
İyice anlamsızlaştı yaşamlar Maria..

Maria'ya Mektuplar ( II )

Orada panoda sarı bir not kağıdı
Seni seviyorum yazmışım
Görmeyeceğini, okumayacağını bile bile
Yazmışım yinede işte..

Maria'ya Mektuplar ( I )

Biz aşkı küstürdük Maria
Olmadık insanlara kanıp
Yerden yere vurduk
Masum duyguları..

Yorgun Düşler ( XIII )

Eğri çizgiler kaşım üstünde
Kırgınlıkların gölgesi
Kaplamış yüzümü
Nereye, kime gidersem gideyim
Sıkılıyorum heryerden ve herşeyden
Bedenim taşımıyor artık
İçimdeki tortuları

Yorgun Düşler.. ( XII )

Özlemin dalgalarla 
Vururken kıyılarıma
Vurgun yemiş denizci misali
Adımlarım sarhoş
Sığınıyorum ücra köşelere 

Yorgun Düşler ( XI )

Seni seviyorum demiştin ilk günümüzde
Kaçamak masum bakışlarla
Yüzündeki mahcup ifadeyle
Sessizce gelip kurulmuştun yüreğime
Sen benimsin bırakmam kimselere 
Demelerin nasıl da hoşuma gidiyordu
İlkbaharlar geliyordu ruhuma..

Yorgun Düşler ( X )

Sustun
Sustum
Gittin
Sevgin kaldı bende
Sustun
Martılarda sustu

Yorgun Düşler ( IX )

Ne zaman adını ansam
Üstüme arşın ağırlığı çöküyor sanki
Anılar parçalıyor yüreğimi
Issız köşelere sığınıyorum
Gözlerim dolu bulutlar gibi

Girmeyecektin Dünyama..

Unutmuşken Sevip, sevilmeyi
Ufuklara bakıp ah çekmeleri geride bırakıp,
Hiç olmadığına inandırmışken benliğimi
Girmeyecektin Dünyama.. 

Yorgun Düşler ( VIII )

Birgün anlarsın yaşamın anlamsızlığını
Söyleyeceklerin düğümlenir boğazına
Sevdiklerin çoktan terketmişlerdir seni
Hayallere dalıp uzaklara takılır gözlerin
O, unutamadığın masum yüz belirir karşında
Uzanıp avuçlarına almak istersin 
Ellerin asılı kalır boşlukta
Kapanıp yastığa ağlarsın çaresizliğine..

Yorgun Düşler ( VII )

Yitirilmiş onca şeyin ardından
Gittikçe çoğalan derin çizgiler
Yorgun yüzümde
Buruk bir tebessüm
Arttıkça artıyor keşkeler

...

Ayrılıp yuvasından
Bulutlara yükseldi
Zümrüd-ü Anka'sı sevdanın..

Öyle...

Nedir bu sitemin nedir feryadın
Haykırsan sesini duyanın mı var
Günbe gün eksildi ömründen günler
Bir yastığa başın koyanın mı var

Yorgun Düşler ( VI )

Seni sorduğum da 
Kapılar çarpılıyor yüzüme
Suskunluğa bürünüyorum
Gözlerimde
Ormanlar tutuşuyor

Yorgun Düşler ( V )

Buradasın, yanımdasın biliyorum
Karanlık odamın duvarlarına yansıyor
Ay yüzündeki masum gözlerin ışıltısı
Uzanıp saçlarını okşuyorum

Yorgun Düşler ( IV )

İki damla kan düştü
Beyaz gülün yaprağına
Uzaklarda bir çocuk
Ağlıyordu sessizce..

Akşam Olunca..

Akşam olup el-ayak çekilince
Sokaklarından bu kentin,
Hayalin gelip konuyor gözlerime..

Özlüyorum..

Sus diyorum sus be adam
Aynadaki bezgin yüzüme bakarak
Sonra dalıp gidiyorum hayallere,
Onca sıkıntının arasında
Soyutlanıp yaşamın getirdiklerinden
Nasıl da mutlu ve umutluyduk
Hayaller kurardık yarınlara dair
Avunurduk, unutup gerçekleri..

Sitem..

Kalabalık caddelerin
Köşe başlarında
Önüme koyup yüreğimi
Gelip geçen yüzlerden
Seni dileniyorum..

Yorgun Düşler ( II )

Bir masal gibiydi herşey
Olmadık düşlere,
Erişilemeyecek hayallere
Sığınıp ötelemekti
Başımızdaki karabulutları

Gidebilirsin..

İçinde sönmüşse aşkın ateşi,
Artık önemi yok, gidebilirsin.
Aklında kalmasın bu son bakışlar,
Yüzüme bakmadan gidebilirsin...

Sen Gelmedin..

İlkbahar geldi mor menekşelerle
Göçmen kuşlar katar katar dönüş yolunda
Kardelenler geldi, tomurcuklar çağlaya dönüştü
Yağmurlar geldi mayıs çiçekleriyle
Sen gelmedin..

Yorgun Düşler ( I )

Üşüyüp yorgun düştükçe ruhum,
Aydınlık yüzüne sığınıyorum
Sesin çınlıyor kulaklarımda
Aldırmadan kendi çaresizliğine
Çaresizliğime şefkat tohumları serptiğin
Anne sevgisinden de öte 
Sıcaklığın kaplıyor bedenimi..

Seni Düşünürken..

Gün yorgun adımlarla ilerlerken geceye
Sahipsiz düşler doğurur ıssız sokaklar
Genç kız edasıyla çiseleyen yağmura aldırmadan
Yavaş adımlarla yürüyorum sahilde

Hiç Uğruna..

Bir serçe kondu gül ağacına
Titrek kanatlarında yağmur tanecikleri
Ürkek bakışları delip geçiyordu
Zifiri karanlığını gecenin
Gülün dikeni kanatırken tırnak arasını
Korkuyordu ağlamaktan ve ölmekten.

Suskun Vedalar ( Son )

 


Bitti artık 
Bitti herşey
Sonundayız yolun
Adı kader miydi
Seni alıp gidenin
Yoksa aşılamayan tabular mı
Bilmiyorum..