Hasretlerin ekilip, acıların biçildiği çorak bir tarladayız. Rüzgarlar hoyratça kırıyor yapraklarımızı. Ve sürükleniyoruz bir bilinmeze. Oysa biz hayallerimizi ekip, içine yaşanmamışlıklarımızı serpmiştik. Umutlarımız vardı bizim yarınlara dair...
içimde bir sıkıntı
günden güne artıyor
bitsin istiyorum bitsin
bu kadar acı
bir kalbe ağır geliyor
gitsem diyorum bilinmeyene
bir ben bir sigaram bir de yalnızlığım..