Suskun Vedalar ( XX )

Hani ahdımız vardı
İki bedende bir yürektik
Asla ayrılmayacaktık
Birlikte direnip yaşama 
Birlikte göğüs gerecektik.

Suskun Vedalar (XIX )

Yitirilmişse,
Kızıllığına boyandığımız akşamlar
Ufkun karanlığına gömülmüşse
Saçlarına taç yaptığım yıldızlar

Suskun Vedalar ( XVIII )

Her rüzgar kendi fırtınasını yaratır
Oysa benim rüzgarım sendin.

Suskun Vedalar.. ( XVII )

Sustum mu, susturuldum mu 
Diye sordu aynadaki yorgun yüzüne
Sonra umarsızca omuz silkip
Ne farkeder ki dedi..