Hasretlerin ekilip, acıların biçildiği çorak bir tarladayız. Rüzgarlar hoyratça kırıyor yapraklarımızı.
Ve sürükleniyoruz bir bilinmeze. Oysa biz hayallerimizi ekip, içine yaşanmamışlıklarımızı serpmiştik. Umutlarımız vardı bizim yarınlara dair...
ayaz yağıyordu geceye, gözleri uzak ufuklarda, baktı baktı sonra kalkıp sarsak adımlarla yürürken, mırıldandı usulca herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı..