Yorgun Düşler ( IX )

Ne zaman adını ansam
Üstüme arşın ağırlığı çöküyor sanki
Anılar parçalıyor yüreğimi
Issız köşelere sığınıyorum
Gözlerim dolu bulutlar gibi

Girmeyecektin Dünyama..

Unutmuşken Sevip, sevilmeyi
Ufuklara bakıp ah çekmeleri geride bırakıp,
Hiç olmadığına inandırmışken benliğimi
Girmeyecektin Dünyama.. 

Yorgun Düşler ( VIII )

Birgün anlarsın yaşamın anlamsızlığını
Söyleyeceklerin düğümlenir boğazına
Sevdiklerin çoktan terketmişlerdir seni
Hayallere dalıp uzaklara takılır gözlerin
O, unutamadığın masum yüz belirir karşında
Uzanıp avuçlarına almak istersin 
Ellerin asılı kalır boşlukta
Kapanıp yastığa ağlarsın çaresizliğine..

Yorgun Düşler ( VII )

Yitirilmiş onca şeyin ardından
Gittikçe çoğalan derin çizgiler
Yorgun yüzümde
Buruk bir tebessüm
Arttıkça artıyor keşkeler

...

Ayrılıp yuvasından
Bulutlara yükseldi
Zümrüd-ü Anka'sı sevdanın..