Hasretlerin ekilip, acıların biçildiği çorak bir tarladayız. Rüzgarlar hoyratça kırıyor yapraklarımızı.
Ve sürükleniyoruz bir bilinmeze. Oysa biz hayallerimizi ekip, içine yaşanmamışlıklarımızı serpmiştik. Umutlarımız vardı bizim yarınlara dair...
kimi çok sevdiysem ömrümden ömürler alip kayıp gitti avuçlarımdan Maria gemisi fırtınaya tutulmuş kaptan misali bir ben kaldım yorgun, kırgın suskun... yoruldum maria hemde çok...