Yitirilmiş onca şeyin ardından
Gittikçe çoğalan derin çizgiler
Yorgun yüzümde
Buruk bir tebessüm
Arttıkça artıyor keşkeler
Biz mi yanlıştık
Yoksa zamanlar mı
Kapanıp seni yaşamak
Ya da silkinip
Yeniden tutunmak
Yaşama
Bu belirsizlik
Kemiriyor ruhumu
Kırık dökük hayaller
Ok gibi saplanıyor
Umut bahçelerinin
Solgun gül yapraklarına
Anladım ki bitmeyecek
Bir süreçteyim
Yarınları meçhul
Gittiği yere kadar azizim
Gittiği yere kadar...
09.04.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder