ayaz yağıyordu geceye,
gözleri uzak ufuklarda,
baktı baktı sonra kalkıp sarsak adımlarla yürürken,
mırıldandı usulca
herkesin bir gideni vardır, içinden bir türlü uğurlayamadığı..
Hasretlerin ekilip, acıların biçildiği çorak bir tarladayız. Rüzgarlar hoyratça kırıyor yapraklarımızı. Ve sürükleniyoruz bir bilinmeze. Oysa biz hayallerimizi ekip, içine yaşanmamışlıklarımızı serpmiştik. Umutlarımız vardı bizim yarınlara dair...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder