Üşüyüp yorgun düştükçe ruhum,
Aydınlık yüzüne sığınıyorum
Sesin çınlıyor kulaklarımda
Aldırmadan kendi çaresizliğine
Çaresizliğime şefkat tohumları serptiğin
Anne sevgisinden de öte
Sıcaklığın kaplıyor bedenimi..
Bak yine kapattım ışıkları
Ve gözlerimide
Uzattığın sol elini kavrıyorum sıkıca
Saçların kaplıyor yüzümü
Ne çok özledim diyorum usulca ne çok..
Bazen rüyam da hıçkırarak
Dönüp arkanı gidiyorsun
Gitme diyorum gitme,
Dayanamıyorum yokluğuna
Çok bekledim gelmedin
Gidiyorum işte deyip uzaklaşıyorsun..
Yokluğunda iyice suskunluğa büründüm
Konuştuğumuz gibi, söz verdiğimiz gibi
Gözlerim asla başka gözlere değmedi
Değmeyecek de bilesin
Bu hep böyle sürüp gidecek
Son nefesime kadar..
27.01.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder