Seni seviyorum demiştin ilk günümüzde
Kaçamak masum bakışlarla
Yüzündeki mahcup ifadeyle
Sessizce gelip kurulmuştun yüreğime
Sen benimsin bırakmam kimselere
Demelerin nasıl da hoşuma gidiyordu
İlkbaharlar geliyordu ruhuma..
Yanlış olan biz değildik
Zamanlardı belki
O yüzden kimselere sitem etmiyorum
Herkes haklıydı kendince..
Öylesine zarif, öylesine narindin ki
Sevmeye bile kıyamıyordum
Gördüğüm her güzel nesneyi
Seninle özdeşleştirirken
Tebessümler yayılırdı dudaklarıma
Bak bu da sana çok yakışır derdim..
Sen diye sevdiğim mor yapraklı menekşelere
Bile bakamaz oldum artık
Her şey seni hatırlatıyor
Kopup gidiyor içimden parçalar..
Şimdi birbaşıma bırakıp gittin beni
Anlamını yitirdi yaşamım
Giderken seni seviyorum dedin mi
Dedin mi ben gidiyorum çok kalma buralarda
Dedin mi bebeğim, hasretime dayanamayacaksın
Çık gel diye..
Öyle çok özledim ki
Herkese senin adınla hitabeder oldum
Yorgun, bitkin, mutsuz, umutsuz
İnan ki dayanamıyorum artık
Yakındır kavuşmamız biliyorum..
08.10.2012
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder