Yorgun Düşler.. ( XII )

Özlemin dalgalarla 
Vururken kıyılarıma
Vurgun yemiş denizci misali
Adımlarım sarhoş
Sığınıyorum ücra köşelere 

Vapur seslerine karışıyor
Martıların çığlıkları
Bir sigara bir sigara daha 
Dalıp gidiyorum
Yokluğunla yalnız kalmış hayallere

Denizi kız, kızları deniz kokan İzmir 
Ellerim gözlerime siper
Karşıyakadan Balçovaya
Akşamın kızıllığı kaplamış körfezi
Başak sarısı saçlarını bağladığım 
Güneş gelinlik kız edasıyla
Uzaklaşırken kentin semalarından
El ele yürüyoruz Bostanlıya

Çok özledim diyorum usulca
-Peki neden gelmedin
-Yıkamadık tabuları
-Ne çok bekledim, dilekler tuttum gelmedin
Kelimeler düğümleniyor boğazıma
Söyleyemiyorum içimdekileri

Bir el dokunuyor omzuma irkiliyorum
''Dalgınsınız evladım'' diyor nur yüzlü teyze
Saklıyorum gözlerimi
Hayli geç olmuş deyip hızla uzaklaşıyorum
Sarsak adımlarla
O an Fuzuli'nin dizeleri geliyor aklıma;
“Beni candan usandırdı, cefâdan yâr usanmaz mı, 
Felekler yandı âhımdan murâdım şem’i yanmaz mı?
Şeb-i hicrân yanar cânım döker kan çeşm-i giryânım, 
Uyarır halkı efgânım kara bahtım uyanmaz mı?”..

İşte böyle Sevgili
Yakındır yine yol görünüyor çöllere
Gitmeden önce
Beyaz bir gül ile gelip 
Yüz süreceğim toprağına..

23.05.2013/Darıca