Bir masal gibiydi herşey
Olmadık düşlere,
Erişilemeyecek hayallere
Sığınıp ötelemekti
Başımızdaki karabulutları
Hiç kolay değildi
Biryanda yaşam kaygısı
Ötesinde buruk bir sevgi
İtilmiş, olmazlara ayak diretilmiş
Oysa ki,
Öyle bir zamanda
Koşulsuz destek olunmalıydı
Olmadı işte
Herkes kendi egosu uğruna
Dökülen gözyaşlarını görmezden geldi
Şimdi geriye dönüp yargılasan ne olur ki..
Sesin çınlıyor kulaklarımda
Sen zorlanırken konuşmalarda
İçim parçalanır ağlardım
Anlamayasın diye arsız gülüşlerle
Patavatsız sözler ederdim
Gülerdin
Masum gülüşlerin yayılırdı odama
Senden sonra birdaha hiç öyle gülemedim
Artık hayallerde kurmuyorum yarınlara dair
Suskunluk hırkasına bürünüp
Adını zikrediyorum derviş misali
Öylesine çok özledim ki
Kelimeler kifayetsiz kalıyor anlatmaya
09.02.2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder