Sevgilerin birleştiği, belki yorgun,yinede mutlu, yinede umutlu, yinede sevgi dolu nice yıllara!.Belki Bir Gün..
Aslında çok zaman önce gitmiştin de,
Konduramadım bir türlü
Ya da korkup sensiz kalmaktan
Kendimi kandırdım...
Hani sonsuz gibi gördüğümüz bu yol vardı ya,
Çıkmaz dar bir sokaktan ibaretmiş meğer anlayamadık..
Bir kez bile yan yana gelemeden
Elinin sıcaklığı yüreğimi titretmeden
Gözlerinin derinliğinde boğulamadan
Gittin...
Sen sinsi bir hastalık gibi yayılırken yüreğime
Ben bulmaya çalışırken kaybettim seni..
Bir rüya sanki, bir hayal gibi
Yağmurla geldin,
Fırtınayla Gittin..
Oysa sen susuşlarımda saklıydın
Sensizlikle konuşup, sensizlikle
Hayaller kurmaya alışmıştım...
Çözülmez artık yüreğimdeki buz dağları,
Çözülmesinde..
Günden güne eriyip yok olayım..
Yağmurlu günlerde seninle ıslandım,
Seninle yürüdüm tenhasında gecelerin
Sana sarılıp ısıttım üşüyen yanlarımı
Kimseler görmesin, anlamasın diye.
Sensizliğimde yağan yağmurlarla ağladım..
Belki bir gün, uyandığında sızlayacak sol yanın
Umutsuzca bakıp pencerenden
Ufuklarda arayacaksın beni
Kendi gittiğini unutup
Güneşle birlikte, pencerenden odana dolmamı isteyeceksin.
Ama bil ki; artık bende gittim...
Kilitler vurdum seni özleyen yanlarıma,
Kör kuyulara attım çığlıklarımı,
Sensizliğimde üstüme üstüme gelen
Cinnetlerle savaştım, yoruldum, kırıldım..
Ve bittim..
Herkesi sığdırdığın kalbinde muhacir oldum da,
Daimi bir yer bulamadım ben..
Var iken yok sayıldım.
Kısıtlı ve gizli zamanlara sığdırıldım
Yinede sustum incinmeyesin diye,
Ama artık çatladı sabırtaşı..
Yine kapanıp kendime, hasretlerimle paslanıyorum
Sensizlikten eksilip yok oluyorum günden güne
Artık her mevsimi sonbahar olarak yaşıyorum..
Oysa sen, bana benden daha yakın olanımdın,
Hiç gitmeyenim, hiç bitmeyecek olanımdın.
Sen gittin..
Ne zaman umutsuzluğun pençesine düşsen
Tutup ellerinden kaldırdım.
Oysa sen; her kalktığında başka yerlere gittin..
Gittin işte..
Sen gittin..
Başka hülyalara daldın..
Anladım..
Sustum..
Ve..
Bende GİTTİM...
05/01/2012 Darıca..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder