Bir garip yazgıdır bu,
Dağılmıyor başımızdaki kara bulutlar.
Nereye uzatsak ellerimizi,
Kocaman bir boşluk..
Beklemekle geçen zamanlar
Bir kambur gibi yük sırtımızda
Her fırlattığında bumerang misali
Dönüp ruhumuzu parçalayan yalnızlık
Uzadıkça uzayan yollar
Bir türlü gelmeyen vuslat,
Altında ezildiğimiz özlemler..
Bunca olumsuzluğun arasında
Tek tutunduğumuz hayaller
Ki; Onlarda terkederse bizi
Alıp götürürse umutlarımızı
Söner içimizdeki yaşama sevinci..
İlkbaharda zamansız yağan kar misali
Dondurur tomurcukları
Çağlalar meyveye dönüşmeden,
Kuruyup dökülür dallarından.
İşte böyle zamanlarda
Açıp ellerimi sitemler ediyorum,
Yüce Yaradan'a
Ve soruyorum; ben senin yarattıklarına
Sahip çıkarken
Sen neden terkediyorsun beni, neden?..
08/02/2012 Darıca..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder