Seni bekleyişle geçen uzun zamanların ertesinde,
Sesin sevinçlerim olur, hasret nağmeleri yayılırdı odama
Neydi beni böylesine tutup saçlarımdan sana doğru çeken,
Biz mi yalnızdık, çiçekler mi küskündü ilkbahara.
Kuruyup dökülmüşmüydü ömrümüzün yaprakları
Göçmen kuşlar misali yaşam bizi terkedip gitmişmiydi
Serengeti'nin bulanık akan ırmaklarına.
Sinsi çakallara yem olan ömrümüz son demlerine mi gelmişti
Birşey söyle behey kadı kızı, neydi beni sana forsa yapan..
Şimdi düşünüyorum da, ne çok alışmışım
Kırk yıllık dost ve yarınlarda asla bitmeyecek bir sevgi
Varsın ya da yoksun inan hiç değişmeyecek bendeki sen
Hiç eksilmeyecek özlemlerim, zihnimin derinlerine atılmayacak senli hayallerim
İlk gün olduğu gibi, bir çiy damlası misali düşeceksin yapraklarıma
Değmedi ya değmesede nefesin nefesime, gözlerin gözlerime
Hiç tutmadığım sol elin, okşamadığım başak sarısı saçların
Odama dolmayan teninin kokusu hiç bitmeyecek
Hiç bitmeyecek be cancağızım..
Şimdi neredesin, ne haldesin bilmiyorum
Sadece iyi olmanı istiyorum.
Belki birgün çıkar gelirsin,
İyileştim ben dersin
Bu umutla yaşıyorum ve seni çok özlüyorum..
13.07.2012 Darıca
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder