Yağmur altında koca kent
Cama vuran damlaların
Buğusuna çizdiğim yüzün
Kederli bakışlarında
Gördüğüm çaresizliğin
Yüreğim çarmıha gerili
Sesim çığlık olup
Erken sonbaharlarda yankılanıyor
Yitik zamanlar besliyorum
Ayna da ağlayan yüzümde
Göğünü terketmiş yıldızlarla
Bir nebula kümesinde
Sonsuzluğa yürüyorum
Ayaklarım yok
Kollarım kırık
Kısılmış sesim
Kelimeler titrek dilimde
Gözlerimde totem bakışı, donuk
İçimde Etna magmaları
Günden güne
Eriyip
Yok oluyorum..
18.09.2012 - Darıca
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder