hep koşar adım yaşadık hayatı
şimdiki gibi olmadık hayaller kurma yerine
gerçekleşecek düşler kurduk
kurulu bir makine gibi
yaşadık dümdüz
gün gelipte
her şey yerli yerine oturunca
yitip gittik
kocaman bir boşlukta
artık olmasını istediğimiz düşler kalmayınca
dönüp baktık kendimize
ve çevremize
bir ıssızlık vardı
dörtbir yanımda
sahi ben hep yalnız mıydım,
bilemedim
meğerse böyleymiş kurgusu hayatın.
ve bürünüp suskunluğa
daldım uzaklara
ölümü hissedip
sürüden uzaklaşan fil misali
yürüyorum sarsak adımlarla..
04.07.2016 / Darıca..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder