Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

9 Aralık 2012 Pazar

Suskun Vedalar ( XXII )




















Bırak dokunma
Yüreğime 
Böyle kalsın
Kırılan onurum
İncinen, duygularım..
Ektiğin sevgi bahçelerinde
Mateme bürünmüş karanfiller
Düşen her yaprağa
Adının bir harfini yazıyorum
Pervane gibi dönüyorum etrafında
Sitem ve burukluk var bakışlarında
Her gece rüyalarımda 
Kırgınım sana diyorsun
Anlatmak istiyorum
Konuşamıyorum
Dönüp arkanı uzaklaşıyorsun
Dur bekle diyorum bekle
Tutuşup el ele
Birlikte yükselelim sonsuzluğa
Yanaklarından süzülen gözyaşların
Düşüyor yastığıma
Haykırıyorum, duymuyorsun..

Sonraki bir gün yeniden geldiğinde
Uzanıp yanağından öperken
Bekle diyorum usulca
Bekle, yakındır vuslatımız
Kapatıp tüm kapıları
Kurtulup başımdaki kara bulutlardan
Hiç ummadığın bir zaman diliminde 
Özlemini yükleyip omzuma
Kanat açacağım özgürlüğüme

Bekle, 
Meçhul bir akşam da
Gün ötelerken 
Solgun kış güneşini
Beyaz güllerle geleceğim sana
Bekle...

09.12.2012














Hiç yorum yok: