Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı

30 Aralık 2012 Pazar

Suskun Vedalar ( XXIV )















Sevgilerin birleştiği, belki yorgun, yine de mutlu, yinede umutlu, yine de sevgi dolu nice yıllara!.. Belki Bir Gün..
Ay'ın gölgesi düşer
Her gece yalnızlığıma
Cam kırıklarından yatağım
Hangi yana dönsem
Biraz daha fazla kanıyor
Sensizliğim...
Hayalin gözlerimin içine bakıyor
Ellerimi uzatıp yanağını okşuyorum
Islak
Ağlıyor musun?..

Senden sonra öğrendim

Gözyaşlarımı saklamayı
Başka gözler değmesin diye
Yokluğunu bile kıskanır oldum..

Herşeye rağmen 

Bir umut kayığımız vardı
Bunca olumsuzlukların içinde
Gittin kırıldı kürekleri
Yelkeni yırtık 
Rotası meçhul...

Ruhum 

Terketmeli
Bedenimi artık
Terkettiğin gibi..

Geçen yılbaşında  gönderdiğin

Mesaj elimde '' Bir Gün '' diye
O günün müebbet mahpusunda ben
Sen meleklerin kanadında..

Ömrüm parçalara bölünmüş

Herbiri başka kutuplarda
Kristal küre gibi 
Düşüp bin parçaya bölünmüşüm
Kendi kırıklarım 
Parçalıyor ayaklarımı
Üstünde yürürken 
Yiten umutlarımın...

Daha ne zamana kadar

Bilmiyorum..

Bildiğim tek şey:

Seni çok özlüyorum...

30.12.2012


Hiç yorum yok: