Maria'ya Mektuplar ( II )

Orada panoda sarı bir not kağıdı
Seni seviyorum yazmışım
Görmeyeceğini, okumayacağını bile bile
Yazmışım yinede işte..

Maria'ya Mektuplar ( I )

Biz aşkı küstürdük Maria
Olmadık insanlara kanıp
Yerden yere vurduk
Masum duyguları..

Yorgun Düşler ( XIII )

Eğri çizgiler kaşım üstünde
Kırgınlıkların gölgesi
Kaplamış yüzümü
Nereye, kime gidersem gideyim
Sıkılıyorum heryerden ve herşeyden
Bedenim taşımıyor artık
İçimdeki tortuları

Yorgun Düşler.. ( XII )

Özlemin dalgalarla 
Vururken kıyılarıma
Vurgun yemiş denizci misali
Adımlarım sarhoş
Sığınıyorum ücra köşelere 

Yorgun Düşler ( XI )

Seni seviyorum demiştin ilk günümüzde
Kaçamak masum bakışlarla
Yüzündeki mahcup ifadeyle
Sessizce gelip kurulmuştun yüreğime
Sen benimsin bırakmam kimselere 
Demelerin nasıl da hoşuma gidiyordu
İlkbaharlar geliyordu ruhuma..

Yorgun Düşler ( X )

Sustun
Sustum
Gittin
Sevgin kaldı bende
Sustun
Martılarda sustu

Yorgun Düşler ( IX )

Ne zaman adını ansam
Üstüme arşın ağırlığı çöküyor sanki
Anılar parçalıyor yüreğimi
Issız köşelere sığınıyorum
Gözlerim dolu bulutlar gibi

Girmeyecektin Dünyama..

Unutmuşken Sevip, sevilmeyi
Ufuklara bakıp ah çekmeleri geride bırakıp,
Hiç olmadığına inandırmışken benliğimi
Girmeyecektin Dünyama.. 

Yorgun Düşler ( VIII )

Birgün anlarsın yaşamın anlamsızlığını
Söyleyeceklerin düğümlenir boğazına
Sevdiklerin çoktan terketmişlerdir seni
Hayallere dalıp uzaklara takılır gözlerin
O, unutamadığın masum yüz belirir karşında
Uzanıp avuçlarına almak istersin 
Ellerin asılı kalır boşlukta
Kapanıp yastığa ağlarsın çaresizliğine..

Yorgun Düşler ( VII )

Yitirilmiş onca şeyin ardından
Gittikçe çoğalan derin çizgiler
Yorgun yüzümde
Buruk bir tebessüm
Arttıkça artıyor keşkeler

...

Ayrılıp yuvasından
Bulutlara yükseldi
Zümrüd-ü Anka'sı sevdanın..

Öyle...

Nedir bu sitemin nedir feryadın
Haykırsan sesini duyanın mı var
Günbe gün eksildi ömründen günler
Bir yastığa başın koyanın mı var

Yorgun Düşler ( VI )

Seni sorduğum da 
Kapılar çarpılıyor yüzüme
Suskunluğa bürünüyorum
Gözlerimde
Ormanlar tutuşuyor

Yorgun Düşler ( V )

Buradasın, yanımdasın biliyorum
Karanlık odamın duvarlarına yansıyor
Ay yüzündeki masum gözlerin ışıltısı
Uzanıp saçlarını okşuyorum

Yorgun Düşler ( IV )

İki damla kan düştü
Beyaz gülün yaprağına
Uzaklarda bir çocuk
Ağlıyordu sessizce..

Akşam Olunca..

Akşam olup el-ayak çekilince
Sokaklarından bu kentin,
Hayalin gelip konuyor gözlerime..

Özlüyorum..

Sus diyorum sus be adam
Aynadaki bezgin yüzüme bakarak
Sonra dalıp gidiyorum hayallere,
Onca sıkıntının arasında
Soyutlanıp yaşamın getirdiklerinden
Nasıl da mutlu ve umutluyduk
Hayaller kurardık yarınlara dair
Avunurduk, unutup gerçekleri..

Sitem..

Kalabalık caddelerin
Köşe başlarında
Önüme koyup yüreğimi
Gelip geçen yüzlerden
Seni dileniyorum..

Yorgun Düşler ( II )

Bir masal gibiydi herşey
Olmadık düşlere,
Erişilemeyecek hayallere
Sığınıp ötelemekti
Başımızdaki karabulutları

Gidebilirsin..

İçinde sönmüşse aşkın ateşi,
Artık önemi yok, gidebilirsin.
Aklında kalmasın bu son bakışlar,
Yüzüme bakmadan gidebilirsin...

Sen Gelmedin..

İlkbahar geldi mor menekşelerle
Göçmen kuşlar katar katar dönüş yolunda
Kardelenler geldi, tomurcuklar çağlaya dönüştü
Yağmurlar geldi mayıs çiçekleriyle
Sen gelmedin..

Yorgun Düşler ( I )

Üşüyüp yorgun düştükçe ruhum,
Aydınlık yüzüne sığınıyorum
Sesin çınlıyor kulaklarımda
Aldırmadan kendi çaresizliğine
Çaresizliğime şefkat tohumları serptiğin
Anne sevgisinden de öte 
Sıcaklığın kaplıyor bedenimi..

Seni Düşünürken..

Gün yorgun adımlarla ilerlerken geceye
Sahipsiz düşler doğurur ıssız sokaklar
Genç kız edasıyla çiseleyen yağmura aldırmadan
Yavaş adımlarla yürüyorum sahilde

Hiç Uğruna..

Bir serçe kondu gül ağacına
Titrek kanatlarında yağmur tanecikleri
Ürkek bakışları delip geçiyordu
Zifiri karanlığını gecenin
Gülün dikeni kanatırken tırnak arasını
Korkuyordu ağlamaktan ve ölmekten.

Suskun Vedalar ( Son )

 


Bitti artık 
Bitti herşey
Sonundayız yolun
Adı kader miydi
Seni alıp gidenin
Yoksa aşılamayan tabular mı
Bilmiyorum..

Suskun Vedalar ( XXIV )

Sevgilerin birleştiği, belki yorgun, yine de mutlu, yinede umutlu, yine de sevgi dolu nice yıllara!.. Belki Bir Gün..
Ay'ın gölgesi düşer
Her gece yalnızlığıma
Cam kırıklarından yatağım
Hangi yana dönsem
Biraz daha fazla kanıyor
Sensizliğim...

Suskun Vedalar ( XXIII )

Her şey yitirmiş anlamını
Renkler solgun,
Bakışlar manasız
Güz güneşi ısıtmıyor artık
Üşüyen duygularımı

Suskun Vedalar ( XXII )

Bırak dokunma
Yüreğime 
Böyle kalsın
Kırılan onurum
İncinen, duygularım..

Suskun Vedalar ( XXI )

Öyle bağıra çağıra yaşanmaz acı
Duvar diplerinde sızlanmayacaksın
Sessiz sessiz yudumlayıp
Katlayıp koyacaksın göğüs cebine
Gözyaşlarını sildiğin ipek mendili..

Suskun Vedalar ( XX )

Hani ahdımız vardı
İki bedende bir yürektik
Asla ayrılmayacaktık
Birlikte direnip yaşama 
Birlikte göğüs gerecektik.

Suskun Vedalar (XIX )

Yitirilmişse,
Kızıllığına boyandığımız akşamlar
Ufkun karanlığına gömülmüşse
Saçlarına taç yaptığım yıldızlar

Suskun Vedalar ( XVIII )

Her rüzgar kendi fırtınasını yaratır
Oysa benim rüzgarım sendin.

Suskun Vedalar.. ( XVII )

Sustum mu, susturuldum mu 
Diye sordu aynadaki yorgun yüzüne
Sonra umarsızca omuz silkip
Ne farkeder ki dedi..

Suskun Vedalar ( XVI )

Yangın yerinde toz duman içinde kalmış gibiydi,
Gözleri yanıyordu, şuursuzca dolaştı durdu evin içinde
Tüm eşyalar yerinden fırlayıp üstüne geliyordu sanki 

Suskun Vedalar ( XV )

Bazen unutmak isteriz ya hani,
Aklımıza tüm olumsuzlukları getirip,
Hayırsızın tekiymiş demek isteriz 
Dilimiz varmaz birtürlü,
Düğümlenir kelimeler, tıkanıp kalırız

Suskun Vedalar ( XIV )

Bu kaçıncı sabahtı güneşin 
Uykusuz gözlerine doğduğu
Düşündü, çokmuş hem sayıp da ne olacak ki
Nasılsa serseri zamanlarındaydı ömrünün
Zihninin kenarına itti bu düşünceyi.

Suskun Vedalar ( XII )

Yağmur altında koca kent
Cama vuran damlaların
Buğusuna çizdiğim yüzün
Kederli bakışlarında
Gördüğüm çaresizliğin
Yüreğim çarmıha gerili
Sesim çığlık olup
Erken sonbaharlarda yankılanıyor

Yorgun..

Gittikçe ıssızlaşan çöllerde,
Kurumuş yapraklarla savrulup
Gölgemle yürüdüm ay ışığında..

Yalan..

Yalan, seni sevdiğim yalan
Özlediğim yalan..
Uykusuz gecelerde
Uğruna döktüğüm yaşlar
Yalan..

Belki Bir Gün..

Puslu bir günün sabahında İstanbul'un
Aldırmadan yağmura 
Yürümek el ele sahilde
Gemilere el sallayıp, 
Martılara simit atmak..

Git..

Git, ömrümden aldığın ömürler kadar uzaklara git.
Yakıp yıktığın, hoyrat rüzgarlarla
Savrulan küllerimi çiğneyerek
Uğruna talana uğramış
Yüreğimden çık git.

Suskun Vedalar ( X )

Gün, güneşi ötelerken 
Puslu karanlıklar doğurur gece.
Cılız bir ışık 
Köhne evin
Duvarlarını yalar.

Kıza bak kıza..

Görenin aklını alır başından,
Salınarak gelen kıza bak kıza,
Edası, işvesi çok canlar yakar,
Haspanın ettiği naza bak naza..

Suskun Vedalar ( VIII )

Dudaklarımda bir ıslık, ellerim ceplerimde

Umutsuzluğun çıkmazına yürüyorum
Sigaramın dumanı yakıyor gözlerimi

Ondandır diyorum süzülen yaşlar

Avuçlarımda pişmanlıklar,

Bir çocuk hıçkırıyor taa derinlerde..

Gidiyorum..

Hayallerimi, umutlarımı ve yalnızlığımı vurup sırtıma
Issız çöllerin sessizliğinde bir damla yağmur gibi
Kuruyup yok olmaya gidiyorum.

Hem yol, hem yolcusu olduğum bir bilinmezde
Acılardan oluşan yüreğimdeki sarkıtları,
Gereksizliklerin içinde lâl olmuş dilimi,
Önüme eğilmiş başımı, yitirilmiş değerlerimi,
Sükunetle izleyip buruk tebessümlerle baktığım sahte dostlukları,
Kanayan yanlarımı, sevgiye dair ne varsa söküp içimden,
Bozup suskunluğumu, uzak ufuklara haykırmaya gidiyorum.

Suskun Vedalar ( VII )

Seni bekleyişle geçen uzun zamanların ertesinde,
Sesin sevinçlerim olur, hasret nağmeleri yayılırdı odama
Neydi beni böylesine tutup saçlarımdan sana doğru çeken,

Suskun Vedalar ( VI )

Ne zaman mutlu, sevinçli bir ortam olsa
Gözlerime sen doğuyorsun
Her şarkıyı söyleyen sen
Her dans eden sen..

Suskun Vedalar ( V )

Seni düşünürken, Cennetin ırmakları akıyor yüreğime.
Ruhum sükunete eriyor, mahzunlaşıyorum.
Yüzün tam ortasında dolunayın
Gözlerin Hacer-ül Esved, siluetin Kabe'm
Dilimde dualarım oluyorsun..

Suskun Vedalar ( IV )

Sesin değdiğinde sesime
Buzullar erirdi kutuplarda.
Susardı içimde ağlayan çocuk,
Saçlarının rengine boyanırdı gökyüzü.
Küçük, masum şakalarımız olurdu,
Senin gülüşünde çiğdemler açardı.
Gözümüz saatte söyleşirdik hep
Sığamazdık kısıtlı zamanlara.
Gelecekte daha çok konuşuruz der 
Sığınırdık hayallere
Aldırmazdık başımızdaki musibetlere
Ve umutlar beslerdik yarınlara dair..


Şimdi neredesin, ne haldesin bilmiyorum
Çığ düşmüş sana geleceğim yollara
Ellerim gökyüzüne kalkıyor
Bir can mı istiyorsun al senin olsun verdiğin diyorum
Kıyma tomurcuk gülüme..


Ben hala gittiğin gündeki gibiyim,
Belki biraz daha suskun,
Biraz daha fazla özlem
Gözkapaklarıma çizili yüzün
Kalp atışlarım kadar yakın bana diyorum
Özleyen yanlarımın yangınında
Dilimdeki duam oluyorsun,
Her dua, Seni Seviyorumla başlayıp
Seni Seviyorumla bitiyor...


01.07.2012

Suskun Vedalar ( III )

O, uzak iklimlerde açmış bir Cezayir menekşesiydi,

Gözleri bazen yeşil, bazen ela, bazen de kahveye çalardı.

Yürüyüşünde yavru ceylanlar seker,

Yüreğinde nice yanardağlar beslerdi de kimseler bilmezdi.

İç dünyasını anca bir sevilen görebilirdi

Sevgide suskundu o yüzden..

Suskun Vedalar ( II )

Adı yok, boyutu yok,
Başlangıcı var, sonu yok.
Sorgusu, bağlayıcılığı yok
Nasıl ve nereye kadar bilen yok
Boyutsuz bir sevgi bu..